Það er gróska í byggingastarfsemi hér í Eyjum um þessar mundir. Og það er ekki síður gróandi í alls konar pælingum og hugmyndum. Það eru t.d. íbúðablokkir fyrir fólkið á virðulega aldrinum, það eru Fiskiðjan og gamla Ísfélagið, hvað á að gera þar? Það eru heilmiklar framkvæmdir fyrirhugaðar í og við höfnina. Margt fleira mætti upp telja.

Allt saman er þetta gott og blessað svo framarlega að allur undirbúningur framkvæmda er vel ígrundaður til að forðast eftiráþrasið sem við þekkjum svo vel.

 Meðfylgjandi mynd tók í draumi fyrir skömmu. 

Það sem í einu landi og eða heimshluta er almennt talin prýðileg hegðun og sjálfsagður hlutur getur í öðrum löndum þótt óþolandi grimmd og illska.

 Dæmi: Ef það ólíklega gerðist að við íslendingar sigruðum Evróvisjónkeppni og ættum og vildum halda keppnina árið eftir með stórum glans og bravúr. En þá kæmi í ljós að ýmsar þjóðir vildu bara alls ekki senda sitt fólk í keppnina hér á Íslandi vegna þess að árlega veiðum við nokkrar hrefnur okkur til matar, - erum morðóðir villimenn. 

Ég var að lesa FRÉTTUM bjart og hressandi viðtal við eigendur Godthaab í Nöf af tilefni 10 ára afmæli fyrirtækisins. Spjallið ber yfirskriftina "Barnið hefur braggast vel". Barnið sem sumir töldu að ætti eyða á "fósturstiginu" fyrir áratug síðan.

Þeir félagar nefna svæðið fyrir botni Friðarhafnar þar sem þeir á sínum tíma sóttu um  að fá byggjngarétt á en fengu höfnun. Þarna held ég að bæjaryfirvöld hafi gert sín stærstu mistök í skipulagsmálum á seinni árum. Ég trúi að umrætt svæði sé algjörlega kjörið til að byggja frá grunni nútíma fiskvinnsluver sem yrði tæknilega og að öllu leiti í heimsklassa. Og ég sé fyrir mér yfirbyggða löndunaraðstöðu sem ágengir og sídrullandi mávar fengju ekki aðgang að.

Ég óska eigendum og starfsfólki Godthaab í Nöf  til hamingju með afmælið og árangurinn.

Nýlega las ég  einhver staðar um svokallaða hreyfiseðla sem gætu komið að einhverju leiti í staðin fyrir lyfseðla. Með öðrum orðum: Meiri hreyfingu, minna pilluát.

Þetta er auðvitað það sem flestir ættu að vera sammála um nema þeir sem hafa beina hagsmuni af því að framleiða og selja lyf. Þeir munu andskotans á móti.

Það er ljóst, eins og með venjulega lyfseðla, að hreyfiseðlar virka ekki nema sé farið eftir þeim fyrirmælum sem á honum stendur 

Ég hef nokkuð lengi haft trú á ágæti og nauðsyn hreyfingar fyrir skrokkinn ekki síst þegar árin færast yfir, (þó árangurinn sjáist ekki glöggt á mínu sköpulagi). Fyrir u.þ.b. áratug setti ég mér það takmark að ganga a.m.k. 5 km. á dag. Ekki hefur það nú alveg gengið eftir nú í seinni tíð.

Það er ósköp auðvelt og notarlegt þegar úti geysar hlandveður með skítkasti dag eftir dag að bara slaka á inni í Laisý eða sóffanum . Hef ég þá oft og einatt gengið röskum skrefum kringum Helgafelið og stikað Steinstaðahringinn - í huganum.

Þá kem ég að því sem mér datt í hug þegar ég sá fyrst þetta orð "hreyfiseðlar". Það er slökunarseðlar. Því ekki? Mikið og stöðugt stress er alvarlegt ástand ekki síður en ofþyngd og hreyfingarleysi - ég þekki það.

Dagatal fyrir ári 2012 það þrettánda í röðinni sem Prentsm. Eyrún gefur út í samvinnu við mig er komið út. Að þessu sinni er dagatalið tileinkað útsýni af Sæfjalli á Heimaey. Ljósmyndirnar sem eru tíu í allt tók ég á tímabilinu 2002 til 2010.